Opublikowano informację o podpisaniu (w dniu 13.06.2010) porozumienia wykonawczego w sprawie rozpoczęcia prac i uruchomienia eksploatacji gazociągu, któremu w Pakistanie nadano nazwę „peace pipeline” .  Porozumienie określa:

- strony porozumienia : Iran i Pakistan (Indie opisane są jako kraj, który po pierwotnym zainteresowaniu  projektem, zrezygnował w uczestnictwie w przedsięwzięciu)

- datę gotowości gazociągu  -  na koniec 2015 roku,

- jego przepustowość            -  1 mln metrów kubicznych dziennie,

- źródło gazu -  złoże „South Pars”

- punkt tranzytowy na granicy -  Chabahar

- punkt docelowy w Pakistanie – Nawabshah.

- przebieg gazociągu w obu krajach.

Historia przygotowywania projektu sięga lat 90-tych ubiegłego wieku. Zainteresowanie wspólnym projektem deklarowały od początku (z różnym zaangażowaniem) trzy kraje: Iran, Pakistan, Indie. W końcowym etapie zainteresowanie przyłączeniem się do projektu zgłosiły (nieoficjalnie) Chiny.  W kształcie na dziś, Indie nie przystępują do realizacji projektu, a Pakistan i Iran od roku pracują na d kompletem niezbędnych porozumień i ustaleń.

Pomimo jednoznacznego określenia, że projekt pozostaje w planach wykonawczych jedynie dwóch krajów, Pakistan wynegocjował sobie prawo do pobierania opłat tranzytowych, gdyby docelowo gazociąg był wykorzystywany także dla przesyłu gazu do Indii. Aktualny projekt realizacyjny nie przesądza braku możliwości powrotu do wariantu hinduskiego, gdyby na późniejszym etapie Indie do takiego przedsięwzięcia zechciały się przyłączyć i gdyby do niego zostały dopuszczone.

Pakistan deklaruje, że całość gazu zamierza zużyć na cele produkcji energii elektrycznej w kraju.  Na dzień dzisiejszy brak projektów stosownych elektrowni gazowych (ich cykl inwestycyjny może być dłuższy niż sama budowa rurociągu) i także nie źródeł finansowania takich inwestycji.